Showing posts with label அனுபவம். Show all posts
Showing posts with label அனுபவம். Show all posts

Saturday, June 20, 2020

துர்கா மாதா - விமர்சனம்

துர்கா மாதா - விமர்சனம்

 

2016-இல் “என்னில் உணர்ந்தவை” என்ற வலைப்பூ எனக்கு அறிமுகமானது. என்னில் உணர்ந்தவை, எனக்குள் உணர்த்தியவை அனேகம். 

ஜீவா என்ற மிகச் சிறந்த எழுத்தாளர் காயத்ரி என்ற புனைபெயரில் எழுதும் அற்புதமான வலைப்பூ. இன்னும் சொல்லப் போனால், இதை வலைப்பூ என்பதைவிட வலைப்புயல் என்று கூறுவதே பொருத்தமாக இருக்கும். 

ஏனெனில், தன் சீர்மிகு எழுத்துக்களாலும் கருத்துகளாலும் நம் மனதில் ஆற்றல் மிக்க எண்ண அலைகளைக் கிளப்புபவர். தன் பெண்ணிய சிந்தனைகளை  அழுத்தமாகவும், அதே சமயம் எதார்த்தத்தை மீறாமலும் பதிவு செய்பவர். 

ச்சீ என்று இந்த உலகம் பேசத் தயங்கும் / ஒதுக்கும் விஷயங்களைக்கூட, தைரியமாக அணுகி, தன் அழகான எழுத்தின் மூலம் முறையான புரிதலையும் விழிப்புணர்வையும் எற்படுத்துபவர். 

இவர் “தற்கொலைக் கடிதம்” என்கிற சிறுகதைத் தொகுப்பும், “தப்பித்தலென்பது வாய்க்கப் போவதில்லை” என்கிற கவிதைத் தொகுப்பும் எழுதியுள்ளார். இவரது படைப்புகள் மிக ஆழமானவை. 

இதுவரை, இவர் “துர்காமாதா” மற்றும் “ஈஸ்வரன்கள்” என்ற இரண்டு நாவல்கள் எழுதியுள்ளார். இவரது முதல் நாவலான துர்காமாதாவிற்கு விமர்சனம் எழுதும் சிறந்த வாய்ப்பு சென்ற ஆண்டு எனக்குக் கிட்டியது. இதோ அந்த விமர்சனம்:

 

துர்கா மாதா - விமர்சனம்

 

நூல் ஆரம்பத்திலிருந்தே [ஒரு சில வார்த்தைகள்] சுவாரசியத்தையும் ஆர்வத்தையும் தூண்டுகிறது. கூடவே இழையோடும் வலிகளும் துயரங்களும் விரைவில் இதற்கெல்லாம் ஒரு தீர்வு வராதா! என்ற ஏக்கத்தையும் தோற்றுவிக்கிறது. 

கதையின் ஆரம்பத்தில் வரும் சிறுமி மலர் குறித்த காட்சிகளிலேயே, மலரையொத்த பெண்களும் சிறுமிகளும் கறுக்கி / கசக்கி போடப்படும் அவலத்தை நம் கண் முன்னே நிறுத்தி, இக்கதை கையாளப் போகும் கருவை மெதுவாய் நமக்குள் விளக்கும் / விதைக்கும் வித்தை சிறப்பு. 

முதலில் ஒரு கோணத்தில் தொடங்கி பயணித்து, பின்னர் அதை முக்கிய இடத்தில் நிறுத்திவிட்டு, மற்றொரு கோணத்திலிருந்து கதையை விளக்கி முடிச்சுக்களை அவிழ்த்திருக்கும் விதம் சுவையாக இருந்தது. இக்கதையின் நாயகியான துர்கா, பெண்களின் திடமான ஆளுமைக்கு ஒரு மிகச் சிறந்த உதாரணம். 

இன்னும் சொல்ல வேண்டுமென்றால், தொட்டதற்கெல்லாம் கோபப்படும், அழுதுவிடும், இன்னும் இத்யாதி இத்யாதி இயல்புகளையெல்லாம் கொண்டிருக்கும் பெண்களிலிருந்து இவள் நிரம்பவே மாறுபட்டவள். 

தனக்கு ஆசுவாசம் தேவைப்பட்டதால் பாபுவைப் பற்றிச் சொல்லுவது, கழிவறைக்குச் சென்று வந்த பிறகு தன் வலியை, உதட்டை அழுத்தி அடக்கிக் கொள்வது போன்ற இடங்களில் துர்காவின் தன்னம்பிக்கையும் மன தைரியமும் பயங்கரமாய் வெளிப்படுகிறது. 

சீருடையைக் களைவதே தான் நிர்வாணமாக இருப்பதாக நினைக்குமளவிற்கு உணர்வுபூர்வமாய், தான் நேசித்த இயக்கத்தையே போதிய விளைவுகளை ஏற்படுத்தாத காரணத்தால் அதிலுள்ள குறைகளையும் பகிரங்கமாய்ச் சுட்டிக் காட்டிவிட்டு வெளியேறுவதும், தன் மேலாளரை நயமாய் கேன்டீனுக்கு அழைத்து தண்டிக்கும் இடத்திலும் துர்கா எந்த அளவிற்குத் தான் தீர்க்கமானவள் என்றும், உடனடி விளைவுகளை விரும்புபவள் என்றும் புலப்படுத்துகிறாள். துர்கா மட்டுமின்றி, சுடரும், நிஷாவும் துணிச்சலான பெண்களுக்கு சிறந்த எடுத்துகாட்டாய் விளங்குகிறார்கள். 

கதையின் முதல் சில வரிகளிலேயே, அந்தக் கால ஆணாதிக்கம் பெண்களை வீட்டிலேயே அடைத்து வைத்தது ஆனால், இந்தக் கால ஆணாதிக்கம் பெண்களை வேலைக்கு அனுப்பி சோம்பேறிகளாகவும் சுகபோகமாகவும் வாழ்ந்து கொன்டிருக்கிறது என்ற வித்தியாசத்தைச் சிறப்பாய் உணர்த்தியிருக்கிறார். 

கதாபாத்திர அமைப்பும் அவர்களின் குணாதிசயங்களும் நம் அன்றாட வாழ்க்கையின் ஏதாவதொரு தருணத்தில் சந்தித்த / சந்திப்பவர்கள் போன்றேயிருப்பதால் கதை மனதிற்கு இன்னும் நெருக்கமாகிவிடுகிறது. இடையிடையே வரும் ஹிந்தி சொற்களும், வட இந்திய தமிழ் உச்சரிப்புகளும் அந்த மாந்தர்களூடே நம்மையும் உணர்வுபூர்வமாக உலவ விடுகிறது. 

வட இந்தியர்கள், பெட்ஷீட் மற்றும் பாத்திரங்கள் விற்க வந்தால்கூட ஒருவித பயத்துடனேயே அவர்களைப் பார்க்க வைத்த சில திரைப்பட காட்சிகளிலிருந்தும், பல செய்தித்தாள் செய்திகளிலிருந்தும் மாறுபட்டு, அவர்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் வலிகளையும் வேதனைகளையும் சிந்திக்க வைக்கிறது இந்த நாவல். 

முதலாளித்துவ நெருக்கடி மற்றும் ஆளும் வர்க்கங்களின் அதிகார வெறியாட்டம் போன்ற விஷயங்களைப் பட்டவர்த்தனமாய் பேசி, எத்தகைய கிடுக்குப்பிடிகளில் சிக்கிக் கொன்டு நம் சமூகம் முன்னேற முடியாமல் தவித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது இந்நாவல். ஒரு முக்கியமான இடத்தில் [“இவ்ளோ சீரியசானப் பிரச்சினையை உங்க தமிழ்ச்சமூகம் எப்படி பார்க்குது தோழர்?” “தமிழன் உயர்ந்த பண்பாடும் நாகரீகமும் கொண்ட மூத்தக்குடி என்னும் பெருமிதத்தோடுதான்...” டாக்டர் கூச்சத்தோடு சிரித்தார்.] இரண்டே வரிகளில் கலாச்சாரம் பண்பாடு என்ற பொய்ப் பிரச்சாரத்தின் கன்னத்தில் ஓங்கி அறைகிறது இந்தக் கதை. 

அருப்புக் கோட்டை விவகாரம், பொள்ளாச்சி விவகாரம் போன்றவற்றை இக்கதை தொட்டுச் செல்வதாலும் அவற்றிற்கானத் தீர்வுகளைப் பேசுவதாலும் நாவலை வாசிக்கிறோம் என்பதைத் தாண்டி, எதார்த்த உலகில் நாம் சில முக்கிய நண்பர்களோடு இவற்றை விவாதித்துக் கொன்டிருக்கிறோம் என்று உணரவைப்பதில் இந்நாவல் வெற்றி பெற்றிருக்கிறது. 

குட் டச் [Good touch] பேட் டச் [bad touch] போன்ற விஷயங்களை விரிவாகவும் விவேகத்துடனும் பேசுவதால் அனைத்துத் தரப்பினரும் நிச்சயம் படிக்கவேண்டிய நாவல் என்ற தரத்திற்கு உயர்ந்து, இவற்றைக் குறித்த வழக்கமான கற்பிதங்களையும் கருத்து பிம்பங்களையும் உடைத்து, வேறொரு புதிய கோணத்திலும், வித்தியாசமான, சரியான மற்றும் நியாயமான அணுகு முறையைக் கற்பித்து பெரியவர்கள் பெரியவர்களாக இருந்தால் குழந்தைகளும் குழந்தைகளாகவே இருப்பார்கள் என்ற கருத்தை அழகாய் புரியவைப்பதில் இந்நாவல் தனித்து நிற்கிறது. 

உரிமைகள், கடமைகள், வாழ்வியல் போன்ற இத்தியாதிகளில் ஆண்களிடமிருந்து தனித்து நிற்பதோ அல்லது ஆண்களை மிஞ்சி நிற்பதோ அல்ல பெண்ணியம், மாறாக அவர்களுக்குச் சமமாய் / நிகராய் நிற்பதே நிஜமான பெண்ணியம் என்ற கருத்தைத் தரமாய்ப் புரியவைப்பதில் இந்நாவல் உயர்ந்து நிற்கிறது. 

நாவலின் இறுதியில் துர்கா புல்லட்டில் கம்பீரமாக வரும் காட்சி வேட்டைக்கு புறப்பட்ட சாமி குதிரையேறி செல்வதை கண்முன்னே கொண்டுவருகிறது. 

கதை அதிகாலை நேரத்தில் ஒரு துயரக் காட்சியோடு தொடங்கி, ஒரு இரவு வேளையில் மகிழ்ச்சியோடும் துர்காவின் புன்னகையோடும் முடிவடைவதாகச் சித்தரித்திருக்கும் விதம் இந்நாவல் இருட்டில் மறைந்திருக்கிற / மறைக்கப்பட்டிருக்கிற துயரங்களையும் வேதனைகளையும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவந்து, அவற்றிற்கானத் தீர்வையும், இவற்றிற்குக் காரணமானவர்களுக்கே இருளை திருப்பித் தரவேண்டும் என்ற கருத்தை அழகாய் விளக்குகிறது.

இறுதியாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால், துஷ்டர்களை துடைத்தெறிய துரிதமாய்ப் புறப்பட்டால், துன்பங்களைத் துடைக்காமல் துளியும் ஓயமாட்டாள் இந்த துர்கா மாதா. 

***

இப்போது இந்தப் புதினம் நண்பர் நவீன் ஹரி அவர்களின் அழகான ஆங்கில மொழியாக்கத்தில் சிறப்பாக வெளிவந்திருக்கிறது.

It is his special Debut Translated Novel!

இத்தகையச் சிறந்த புதினத்தை அனைவருக்கும் சென்று சேரும் வகையில் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த நண்பர் நவீனுக்கு நெஞ்சார்ந்த வாழ்த்துகளும், பாராட்டுகளும் மற்றும் நன்றிகளும்.

அமேசான் கிண்டிலில் தமிழில்

துர்கா மாதா

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில்

  DURGA MAATHA:The protector of social justice



Friday, June 05, 2020

லட்சுமி ரேகை




பொதுவா நம்மல்ல பலருக்கு ஒரு குழப்பமான அல்லது விவாதப்பொருளாக இருக்கிற ஒரு விஷயம் என்னன்னா, காலையில் எழுந்ததும் யார் / எது முகத்தில் விழிக்கிறது அப்படிங்கறது தான்
பலருக்கு பலவிதமான கருத்துக்கள் இருக்கு. ஒரு பழமொழி கூட காலையிலேயே நரி முகத்தில விழிச்சா நல்லது அப்படின்னு சொல்லுது.
ஒரு சிலர் காலையில் எழுந்ததும் நம்ம முகத்தை நம்மலே கண்ணாடியில் பார்த்துக் கொண்டால் அந்த நாள் நல்லா இருக்கும் அப்படின்னு சொல்றாங்க. வேறுசிலர் காலையில் எழுந்ததும் நம்முடைய வேதங்களைப் புரட்டி அதோட எழுத்துக்களைப் பார்த்தால் இன்னும் அந்த நாள் தெய்வீகமாக இருக்கும் அப்படின்னு சொல்றாங்க. பணம், நகைகள், இனிப்புவகைகள், தண்ணீர் மற்றும் இத்யாதிகள் இந்தப் பட்டியலில் உண்டு.
சிலர் ஒரு படி மேலே போய் நம்ம உள்ளங்கைகளை காலையிலேயே பார்த்தோம்னா அந்த நாள் தன்னம்பிக்கையோடும் தைரியமாகவும் இருக்கும் அப்படின்னு நம்பறாங்க.
அப்படித்தான் ஒரு நாளு ஒரு அண்ணன் தினமும் காலையில் என்னை உள்ளங்கையில விழிக்க சொன்னாரு. நானும் அவர் சொன்னதைக் கேட்டு ஒரு நாள் காலையில தூங்கி எழுந்ததும் என்னோட ரெண்டு உள்ளங்கைகளையும் நல்லா விரிச்சு வச்சி கண்ணு முன்னாடி வச்சு பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன். அப்பாடா இந்த நாள் ரொம்ப சூப்பரா இருக்கும் அப்படின்னு நம்பிக்கிட்டு அந்த நாளைக் கடத்திக் கொண்டு இருந்தேன்.
ஆனால் சொல்லிக்கிற மாதிரி ஒண்ணுமே நடக்கல. என்னடா இது! அப்படின்னு நான் குழம்ப சரி பரவாயில்லை பிரச்சனை இல்லாமலாவது இருக்குதே அப்படின்னு நான் சமாதானப்படுத்திக் கொண்டேன்.
அன்னைக்கு சாயங்காலம் எங்கள் நண்பர்கள் ஒரு ரூம்ல உட்கார்ந்து படிச்சிட்டிருந்தாங்க. சும்மா அவங்கள வெறுப்பேத்தலாம்ன்னு அவங்க ரூம் கதவை தட்டித் தட்டி விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, திடீரென தட்டிட்டு நாங்க ஆளுக்கு ஒரு பக்கமாக ஓட!
என்னை உள்ளங்கையில் விழிக்கச் சொன்ன அந்த அண்ணன் வலது பக்கமாகவும் நான் இடது பக்கமாகவும் ஓட அந்த அண்ணனோட கால் தடுக்கிய வேகத்தில் சோய்ங்கென என்னுடல் காற்றில் மேலெழும்பி, புவி ஈர்ப்பு விசையின் தவிர்க்க முடியாத அழைப்பினால் கீழே விழுந்து பூமாதேவியின் முகத்தோடு முகம் உரசியதில், மூக்கும் வாயும் உடைஞ்சு ரத்தம் வந்தது தான் மிச்சம்.
உள்ளங்கையில் கண் விழிச்சா நல்லது நடக்கிறதோ இல்லையோ ஆனால் ரத்தத்தை பார்த்தாச்சு. அப்படின்னு நான் நெனச்சுக்கிட்டு ஏன் இதையே ஒரு சுவாரசியமான பதிவா எழுத கூடாது? அப்படின்னு என் நண்பரோட ஆலோசனை செஞ்சுகிட்டு இருந்தேன்.
அப்ப அவங்க சொன்ன விஷயம் ரொம்ப வித்தியாசமா இருந்துச்சு. சொல்லப் போனா இதை எழுதியே ஆகணும்ன்னு தூண்டுதலாகவும் இருந்துச்சி.
**********
காலையில் எழுந்ததும் இரண்டு உள்ளங்கைகளையும் நல்லா தேச்சு அந்த சூட்டை நம்ம கண்களுக்கு மேல கொஞ்ச நேரம் வைக்கணும், பிறகு இரண்டு கண்களையும் திறந்து அந்த கைகளை பாக்கும்போது அதுல ஓடுற லட்சுமி ரேகை நம்ம கண்ணுக்கு தெரியும் அப்படின்னும், அப்படி அந்த ரேகையை பார்த்துட்டா அந்த நாளில் எந்தவிதமான பணக் கஷ்டமும் வராது அப்படின்னும் ஒரு நம்பிக்கை இருக்குதாம்.
இது என்ன புதுசா இருக்கே! அப்படின்னு நான் யோசிக்க யோசிக்க என்னோட நண்பர் இன்னும் கொஞ்சம் தெளிவாக விளக்கினாங்க
உண்மை என்னன்னா காலைல நம்ம கைகளைப் பார்த்து இந்த இரண்டு கைகளும் நல்லா இருக்கறதுக்காக கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லணும். ஏன்னா இந்த ரெண்டு கையும் நல்லா இருந்தா நமக்கு வேற எவன் கையும் தேவை இல்லை அப்படி என்கிற நம்பிக்கை எப்பவுமே நம்ம கிட்ட இருக்கும்.
‘வெறுங்கை என்பது மூடத்தனம், விரல்கள் பத்தும் மூலதனம்!’ என்று கவிஞாயிறு தாராபாரதி குறிப்பிட்ட வாக்கியம் நிறைவேறனும் அப்படின்னா, நம்முடைய கைகளும் கால்களும் நல்லாயிருக்கணும். தினமும் நம்ம கைகளுக்கு கடவுள்கிட்ட நன்றி சொல்லும்விதமாக காலையில  நம்ம கைகளைப்  பாக்கணும். இந்த விஷயம் தெரியாம நான் வேற மாதிரி புரிஞ்சு ரத்தம் வந்தது தான் மிச்சம்.
என்னைப் பொறுத்த வரைக்கும் ஒரு நாளைய விடியலில் யார் முகத்தில முழிக்கிறோம் என்பது விஷயமே இல்லை, அந்த நாளோட முடிவுல என்னென்ன வேலைகளை முடிச்சிருக்கோம்  அப்படிங்கறது தான் விஷயமே.
நல்லதையே நினைப்போம், நல்லதே நடக்கும்! நன்றி.


Friday, May 29, 2020

அப்துல்கலாம் பேசுகிறார்


அப்பொழுது நான் எட்டாம் வகுப்பு படித்துக்கொண்டிருந்தேன். இரவு வழக்கமான ஜெபமாலையை முடித்துவிட்டு, சற்று முகம் கழுவலாம் என வெளியே சென்றேன்.